Plazatik ezin dut itsasoa ikusi

Desde lehenago guzti honetatik zuk “orrazkak” deitu izan dituzu, baina arrazoiren batengatik nik beti “ukabil amerikarrak” bezala ulertu ditut. Agian ez du axola bi baieztapenak desberdinak izatea, izan ere ez dira benetan ez bata ez bestea, edo nolabait, biak dira aldi berean. Zuharrek zerbait esan nahi digu. Mariak gorputzetan jasotzen dituen keinuak eta posak dira. Kameraren presentziak baldintzatuta egon arren, artistak denboraren eta grabazioaren norabidearen inguruan egiten dituen hautuen bidez lortzen du, une batzuetan, keinu horiek pertsonenak orokorrean eta bakoitzarenak bereziki bezala sentitzea. Horregatik sumatzen da Mariari ez zaiola soilik irudiaren emaitza interesatzen: egoera sortzeak eta berriz bisitatzeak zerbait sakonago eta hitzekin soilik azaltzen zaila den zerbaitera hurbiltzen du. Galdera honetara bezala: hain zorrotza den zerbait hain ederra bihur al daiteke?
Esango nuke badaudela erantzuteko ez diren galderak. Maiderren paperean idatzitako “please” hori da. Marrazki horrek Irantzu Yaldebereren argazki bat ekartzen dit gogora, non “Help” zioen graffiti bat agertzen zen. Badira hitzak, zalantzarik gabe, bereziki performatiboak direnak. Begiraden arteko gurutzaketa: bideoetan
agertzen direnak, marrazkietan daudenak eta artisten beren begiradak. Bakoitzak bere prozesuetan bizi izan dituen topaketak eta guztiok elkarrekin izandako topaketak. Keinu delikatuenaren aurrean jartzea, keinu gogorrenenera arte. Koloretik zuri-beltzera, metala zeharkatuz. Mariak urte batzuk geroago ekintza bera beste testuinguru batean errepikatzea erabaki bazuen, ziurrenik
horren guztiaren zerbait oraindik berarekin zuelako da/duelako. Agian batzuetan Esto va de amor, mírame a los ojos chica nahasten da Esto va de amor, mírame a la cámara chica rekin eta alderantziz. Batzuetan, motiboa eta motibazioa irudi berean lausotzen dira. Zuharren piezek gorputza mugiarazi nahi digute, baina ez soilik fisikoki. Agian esan nahi digute itxuraz kontrajarriak edo desberdinak direnak gorputz berean bizi daitezkeela, bai eskulturetan bai gure gorputz propioan. Orrazia ilean jartzearen edertasuna ez da kontraesanean ukabil amerikarra eramateak dakarrenarekin. Orduan, dena unibertso bereko parte dela ulertzen badugu, ohartzen gara gure bilaketa ia bera dela.

– Mahai-ingurua artista eta komisarioekin

• Abenduak 4 (18:00h): Euskaraz, Hodei Herreros

– Bisita gidatuak:

• Abenduak 11
  • 18:00 euskaraz
  • 19:00 gaztelaniaz